Akcja 1. – z czym to się je?


Projekty mobilności pracowników młodzieżowych w Akcji 1. Programu Erasmus+ określane są jako szkolenie i tworzenie sieci. Czy to wyczerpuje możliwości działania? Z pewnością nie!

Jak wskazują autorzy Przewodnika po Programie Erasmus+, w ramach Akcji 1. wspiera się doskonalenie zawodowe osób pracujących z młodzieżą poprzez realizację takich działań, jak transnarodowe/międzynarodowe seminaria, kursy szkoleniowe, wydarzenia mające na celu nawiązanie kontaktów, wizyty studyjne itp. lub praktyczne doświadczenia edukacyjne typu job shadowing/ okresy obserwacji za granicą w organizacji prowadzącej działalność na rzecz młodzieży. Jaka jest specyfika poszczególnych działań?

Przewodnik nie zawiera zbyt wielu szczegółowych informacji na ten temat. Precyzuje jedynie czas trwania działań (od dwóch dni do dwóch miesięcy), liczbę uczestników (do 50 osób, łącznie z trenerami i facylitatorami) i ich wiek (bez ograniczeń). Więcej można dowiedzieć się z karty oceny oraz dostępnego dla wnioskodawców Przewodnika dla Ekspertów. Także wieloletnie doświadczenie w pracy przy projektach, rozmowy z beneficjentami i sama specyfika działań pozwalają określić ramy, w których warto się poruszać, przygotowując pomysł na projekt.

Kurs szkoleniowy jest projektem dotyczącym określonej tematyki, którego celem jest podniesienie poziomu kompetencji, wiedzy i umiejętności oraz wykształcenie odpowiednich postaw uczestników. Kursy przyczyniają się do zwiększania jakości pracy z młodzieżą (w ogóle lub w ramach projektów programu Erasmus+). Mogą też odnosić się do aspektów działania organizacji (np. poszerzenia oferty, lepszej komunikacji itp.). Warto, by w kursie uczestniczyły dwie lub trzy osoby z danej organizacji, które później przekażą zdobytą wiedzę współpracownikom i młodzieży. Łączna liczba uczestników powinna być natomiast ustalona w taki sposób, by każdy miał przestrzeń do swobodnej wymiany doświadczeń. Zwykle w kursie bierze udział 25-28 osób.

Nieco innymi prawami rządzą się seminaria. Spotkania te zazwyczaj dotyczą wybranej tematyki związanej z pracą z młodzieżą. W odróżnieniu od szkoleń, gdzie główny nacisk i metody skupiają się na nabyciu określonych umiejętności, seminaria dają możliwość wymiany doświadczeń oraz prezentowania ich w dyskusji. Uczestnicy bazują na posiadanej już wiedzy, wypracowując jednak inne podejście czy poszerzając analizę tematu o kolejne wątki. Oczywiście uczą się, ale raczej w sposób teoretyczny, a nie praktyczny – jak w przypadku szkoleń. Liczba uczestników z jednej organizacji nie powinna przekraczać trzech (choć zależy to od konkretnych potrzeb), a łączna liczba zaangażowanych – 50.

Działania służące tworzeniu przedsięwzięć partnerskich (PBA) to przedsięwzięcia, które organizuje się w celu umożliwienia uczestnikom znalezienia partnerów do współpracy międzynarodowej. Działania te często przybierają formę seminarium kontaktowego i/lub spotkania w celu wspólnego wypracowania projektów. Optymalna liczba uczestników z jednej organizacji jest taka jak w przypadku innych działań, natomiast ogólna – podobnie jak w przypadku seminariów – nie powinna przekraczać 50. W praktyce zwykle zależy to od możliwości organizacji przyjmującej.

Okresy obserwacji (job shadowing) to krótki pobyt w organizacji partnerskiej w innym kraju (lub goszczenie uczestników w swojej organizacji), którego celem jest wymiana doświadczeń, zdobycie umiejętności i wiedzy oraz nawiązanie współpracy mogącej zaowocować projektami. Tutaj także liczba uczestników powinna być dopasowana do możliwości organizacji goszczącej. Zwykle w projektach bierze udział nie więcej niż kilka osób. Celem jest ścisła współpraca uczestnika z przedstawicielami organizacji goszczącej.

Wizyta studyjna pozwala zapoznać się z charakterystyką pracy z młodzieżą i polityką młodzieżową w wybranym kraju goszczącym. Zwykle wizyty koncentrują się na określonej tematyce, a na ich program składają się spotkania w różnych organizacjach i miejscach realizacji projektów. Uczestnicy mają okazję przyjrzeć się określonym działaniom oraz poznają nowe organizacje i ich profile. Tutaj liczba uczestników z jednej organizacji nie powinna być większa niż dwie osoby (w przypadku dużych organizacji – trzy), a łączną liczbę uczestników należy dostosować do możliwości organizacji goszczących. Z uwagi na konieczność przemieszczania się, a także możliwości lokalowe, wydaje się, że powinno to być nie więcej niż 30-35 osób.

Największym zainteresowaniem cieszą się kursy szkoleniowe i seminaria kontaktowe. Do tych projektów zachęcamy jednak organizacje doświadczone, dla których koordynacja większej grupy uczestników nie będzie przeszkodą. Przy tych projektach należy także pamiętać o czynnym udziale uczestników. Rola trenerów powinna sprowadzać się do moderowania grupy – należy zarezerwować przestrzeń do wymiany doświadczeń i uczenia się od siebie.

Zachęcamy także do przyjrzenia się najmniejszym projektom – job shadowing. Ta forma pozwala na największe zaangażowanie, naukę przez działanie oraz zdobywanie bardzo konkretnych kompetencji.