Projekty dla słuchaczy czy słuchacze dla projektów?


Organizacje tworzące partnerstwa w programie Erasmus+ często skupiają się na szkoleniu kadry. Czy w projektach jest miejsce dla ostatecznych odbiorców – słuchaczy? W sektorze Edukacja dorosłych – na pewno tak.

Wszystkie projekty realizowane w ramach programu Erasmus+ muszą spełniać jego założenia i realizować określone priorytety. Mogą mieć jednak nie tylko bardzo różną skalę, ale też włączać różne grupy uczestników. Nie tylko wspomnianą kadrę organizacji realizujących projekty, ale też dorosłych słuchaczy, którzy na co dzień z wiedzy tej kadry korzystają.

Dlaczego warto angażować słuchaczy? Choćby dlatego, że trudno jest zweryfikować, czy planowane w projektach działania są innowacyjne i czy odpowiadają na potrzeby grup docelowych bez włączania ich w realizowane działania. Trudno też wyobrazić sobie opracowanie użytecznego rezultatu bez wysłuchania zdania ostatecznych beneficjentów.

Słuchacze mogą uczestniczyć w projektach w różnym zakresie – na większą skalę, np. biorąc udział w testowaniu innowacyjnych rezultatów, lub na mniejszą – na bieżąco korzystając z zajęć edukacyjnych i nowych rozwiązań wdrażanych w organizacji.

W działania projektowe warto angażować słuchaczy niezależnie od tego, kim są. Zwykle projekty partnerskie w sektorze Edukacja dorosłych prowadzi się z myślą o osobach niepełnosprawnych, seniorach, rodzicach, mieszkańcach terenów wiejskich, osobach z utrudnionym dostępem do edukacji, o niskich kompetencjach i kwalifikacjach, a także osadzonych. Wszystkie te osoby potrzebują aktywizacji i włączenia społecznego. Zaangażowanie w realizację projektów będzie doskonałym elementem realizacji tego zadania.

Niezależnie od skali projektu słuchacze mogą uczestniczyć zarówno w działaniach na poziomie lokalnym, jak i międzynarodowym. W programie Erasmus+ przewidziano dla nich przecież możliwość wyjazdów zagranicznych do organizacji biorących udział w projekcie. Może się to odbywać w ramach międzynarodowych spotkań partnerów lub w ramach działania specjalnie przeznaczonego dla słuchaczy, czyli tzw. mobilności łączonej dorosłych słuchaczy. W każdym przypadku ich udział w wyjazdach musi być bezpośrednio związany z realizacją celów projektu.

Podczas mobilności zagranicznej słuchacze mogą brać udział np. w testowaniu nowo opracowywanego programu nauczania lub uczeniu się z wykorzystaniem innowacyjnych metod edukacyjnych organizacji partnerskiej. Dodatkowo, niezbędnym elementem mobilności łączonej jest wykorzystywanie technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK). Uwzględnienie dorosłych słuchaczy w programie przedsięwzięcia jest też niepowtarzalną okazją dla kadry, aby sprawdzić stosowane metody nauczania wśród słuchaczy z innego kraju i zweryfikować swoje założenia z nowego punktu widzenia.

Z roku na rok wyjazdy dorosłych słuchaczy w ramach projektów partnerskich są coraz częstsze. Przykładem może być przedsięwzięcie zatytułowane Cyfroinnowacyjni-nieprzeciętni, realizowane przez Uniwersytet Trzeciego Wieku w Lubsku. Jego celem jest podniesienie kompetencji kadry nauczającej, ale przy aktywnym udziale słuchaczy. – Projekt Cyfroinnowacyjni-nieprzeciętni wyszedł naprzeciw oczekiwaniom lokalnej społeczności osób starszych – przekonuje koordynator Stefan Ciężkowski. – W jego efekcie wszyscy seniorzy obsługują telefony komórkowe, bezproblemowo korzystają z internetu, potrafią komunikować się w języku angielskim, umieją obliczyć procenty bankowe, potrafią rozliczyć roczne sprawozdanie finansowe, znają zasady bezpiecznego użytkowania sprzętu elektrycznego, czytają ze zrozumieniem. I to są namacalne efekty, o których seniorzy głośno mówią w swoich małych ojczyznach – dodaje.

Stefan Ciężkowski wspomina też o innych pozytywnych rezultatach projektu. – Ludzie wyszli z domów, poznali nowe środowisko, bardzo chętnie uczestniczą w zajęciach edukacyjnych, najchętniej spędzaliby ze sobą jeszcze więcej czasu. W lokalnej społeczności stali się rozpoznawalną grupą. Lokalne i powiatowe władze dostrzegły ogromny potencjał wyedukowanych, twórczych i aktywnych lubskich seniorów. Organizacja postrzegana jest w kategoriach cenionego podmiotu wartego wsparcia i równocześnie partnera do realizacji zadań publicznych w obszarach edukacyjnych i sportowych – dodaje.

Dzięki zaangażowaniu słuchaczy projekt osiągnął wiele z zakładanych celów jeszcze przed jego zakończeniem (sierpień 2017 r.). Beneficjent ma więc pewność, że realizuje działania odpowiadające na rzeczywiste, a nie na teoretyczne potrzeby swojej grupy docelowej. Mało tego – niezależnie od celów projektu wyznaczonych przez wnioskodawcę, dla słuchaczy sam udział w międzynarodowym przedsięwzięciu oznaczał rozwój kompetencji społecznych i obywatelskich, podniesienie pewności siebie oraz zwiększenie motywacji do dalszej nauki i rozwoju osobistego.

ALFABET EDUKACJI DOROSŁYCH – I

Informacja dla wszystkich

(Information for All Programme, IFAP) to program UNESCO funkcjonujący od 2000 r. Jego celem jest rozwijanie międzynarodowej współpracy i debaty dotyczącej problemów rozwoju społeczeństwa informacyjnego. Jednym z pięciu priorytetów programu jest edukacja w dziedzinie komunikacji i informacji wszystkich grup wiekowych i społecznych. W ramach swojej działalności Polski Komitet ds. UNESCO, wspólnie z Krajową Radą Radiofonii i Telewizji, wydał w 2015 r. publikację pt. O potrzebie edukacji medialnej w Polsce.
Więcej: wpisz IFAP do wyszukiwarek na stronach www.unesco.pl | www.unesco.org.

fot. Stefan Ciężkowski