Tempus


TEMPUS był pro­gra­mem Unii Euro­pej­skiej, który wspierał moder­ni­za­cję szkol­nic­twa wyż­szego w kra­jach part­ner­skich Europy Wschod­niej, Azji Środ­ko­wej, Bał­ka­nów Zachod­nich i regionu śród­ziem­no­mor­skiego, głów­nie poprzez pro­jekty współ­pracy mię­dzy­uczel­nia­nej.

Celem pro­gramu Tem­pus było rów­nież pro­mo­wa­nie dobro­wol­nego wdra­ża­nia zmian w sys­te­mach szkol­nic­twa wyż­szego kra­jów part­ner­skich, tak aby zmiany te były zbieżne z aktu­al­nym kie­run­kiem roz­woju kra­jów UE w zakre­sie szkol­nic­twa wyż­szego. Oprócz współ­pracy mię­dzy­in­sty­tu­cjo­nal­nej pro­gram TEMPUS pro­mo­wał rów­nież bez­po­śred­nią współ­pracę mię­dzy­ludzką, tzw. „people to people appro­ach”.

TEMPUS zapew­niał wspar­cie kon­sor­cjom skła­da­ją­cym się z insty­tu­cji, któ­rymi są głów­nie uczel­nie lub sto­wa­rzy­sze­nia uczelni. W skład kon­sor­cjum mogły jed­nak wcho­dzić rów­nież part­ne­rzy spoza śro­do­wi­ska aka­de­mic­kiego.

Pro­ces Boloń­ski zapo­cząt­ko­wał serię reform mają­cych zapew­nić więk­szą spój­ność i porów­ny­wal­ność euro­pej­skich sys­te­mów szkol­nic­twa wyż­szego oraz zwięk­szyć ich kon­ku­ren­cyj­ność i atrak­cyj­ność dla oby­wa­teli Europy i innych kon­ty­nen­tów. TEMPUS był jed­nym z pro­gra­mów UE, które wspie­rają dzia­ła­nia podej­mo­wane w ramach Pro­cesu Boloń­skiego.

Szcze­gól­nie insty­tu­cje szkol­nic­twa wyż­szego z kra­jów part­ner­skich stoją aktu­al­nie przed potęż­nymi wyzwa­niami zwią­za­nymi z/ze: (i) dra­ma­tycz­nymi zmia­nami demo­grafi cznymi (liczba osób poten­cjal­nie mają­cych dostęp do szkol­nic­twa wyż­szego, struk­tura wieku spo­łe­czeń­stwa, fale migra­cji); (ii) rosnącą rywa­li­za­cją na świe­cie pro­wa­dzącą do zna­czą­cych zmian w podziale wła­dzy eko­no­micz­nej na pozio­mie świa­to­wym; (iii) zmia­nami w dzie­dzi­nie nauki i tech­no­lo­gii, ale przede wszyst­kim wzra­sta­ją­cym zna­cze­niem inno­wa­cji orga­ni­za­cyj­nych i spo­łecz­nych, a nie tylko inno­wa­cji tech­no­lo­gicz­nych; oraz (iv) pro­ble­mami, któ­rym muszą sta­wić czoła spo­łe­czeń­stwa znaj­du­jące się w okre­sie trans­for­ma­cji (takimi jak spój­ność spo­łe­czeń­stwa, prawa czło­wieka itp.).

Ogól­nym celem pro­gramu Tem­pus było dąże­nie do zbu­do­wa­nia w kra­jach sąsia­du­ją­cych z UE obszaru współ­pracy w zakre­sie szkol­nic­twa wyż­szego pomię­dzy Unią Euro­pej­ską a kra­jami part­ner­skimi.

Szcze­gó­łowe cele pro­gramu Tem­pus:

  • Wspie­ra­nie reformy i moder­ni­za­cji szkol­nic­twa wyż­szego w kra­jach part­ner­skich;
  • Pod­no­sze­nie poziomu jako­ści kształ­ce­nia i zna­cze­nia wyż­szego wykształ­ce­nia dla świata pracy i spo­łe­czeństw kra­jów part­ner­skich;
  • Zwięk­sze­nie moż­li­wo­ści i zdol­no­ści insty­tu­cji szkol­nic­twa wyż­szego w kra­jach part­ner­skich i UE, w szcze­gól­no­ści ich zdol­no­ści do współ­pracy mię­dzynarodowej i do cią­głego moder­ni­zo­wa­nia wła­snej dzia­łal­no­ści, oraz poma­ga­nie im w otwie­ra­niu się na ogół spo­łe­czeń­stwa, świat pracy i świat jako taki – w celu:
    • roz­wią­za­nia pro­blemu mię­dzynarodowego zróż­ni­co­wa­nia w zakre­sie szkol­nic­twa wyż­szego i zróż­ni­co­wa­nia mię­dzyinstytucjonalnego w obrę­bie kra­jów;
    • podwyż­sze­nia inter­dy­scy­pli­nar­no­ści i trans­dy­scy­pli­nar­no­ści pracy wydzia­łów uczelni;
    • zwięk­sze­nia szans na zatrud­nie­nie absol­wen­tów uczelni;
    • podno­sze­nia roz­po­zna­wal­no­ści i atrak­cyj­no­ści Euro­pej­skiego Obszaru Szkol­nic­twa Wyż­szego na świe­cie;
  • Wspie­ra­nie wza­jem­nego roz­woju zaso­bów ludz­kich;
  • Zwięk­sza­nie wza­jem­nego zro­zu­mie­nia mię­dzy narodami i kulturami UE i krajów partnerskich.

TEMPUS finansował trzy typy działań:

Pro­jekty wspólne oparte na wie­lo­stron­nych part­ner­stwach mię­dzy insty­tu­cjami szkol­nic­twa wyż­szego z UE i kra­jów part­ner­skich, któ­rych celem jest wymiana wie­dzy i know-how mię­dzy uczel­niami z UE a uczel­niami kra­jów part­ner­skich, a także – w okre­ślo­nych przy­pad­kach – mię­dzy kil­koma uczel­niami z kra­jów part­ner­skich. Pro­jekty wspólne pro­wa­dzone były na pozio­mie insty­tu­cji. Ich celem było opra­co­wy­wa­nie pro­gra­mów naucza­nia, zmiana spo­sobu zarzą­dza­nia uczel­niami i odpo­wia­da­nie na pro­blemy istotne z punktu widze­nia szkol­nic­twa wyż­szego i spo­łe­czeń­stwa.

Dzia­ła­nia struk­turalne, któ­rych celem było wspie­ra­nie roz­woju i reform insty­tu­cji edu­ka­cyj­nych i sys­te­mów edu­ka­cji w kra­jach part­ner­skich na pozio­mie kraju. Mogą one doty­czyć kwe­stii zwią­za­nych z reformą struk­tur i sys­te­mów zarzą­dza­nia (sys­temy kwa­li­fi­ka­cji, zapew­nie­nie jako­ści kształ­ce­nia itp.) lub też doty­czyć wzmac­nia­nia związ­ków mię­dzy szkol­nic­twem wyż­szym a spo­łe­czeń­stwem.

Dzia­ła­nia towa­rzy­szące obej­mują dzia­ła­nia słu­żące roz­po­wszech­nia­niu wie­dzy i infor­ma­cji, takie jak: kon­fe­ren­cje tema­tyczne, bada­nia i dzia­ła­nia ukie­run­ko­wane na odna­le­zie­nie i wyko­rzy­sta­nie przy­kła­dów dobrej prak­tyki, kon­sul­ta­cje z inte­re­sa­riu­szami itp.

Dowiedz się więcej o programie Tempus:

Programy wspierające współpracę międzysektorową