Spotkanie dyrektorów Narodowych Agencji programu „Uczenie się przez całe życie”


Wdrażanie programów europejskich przede wszystkim kojarzy się z realizacją projektów – o strukturze zarządzania europejskimi pieniędzmi myślimy dużo rzadziej. Tymczasem każdy kraj ma własne instytucje odpowiadające za wdrażanie danego programu. W przypadku programu  „Uczenie się przez całe życie” są to tzw. Narodowe Agencje. W 34 krajach dopuszczonych do programu istnieje ich w sumie 40 (w niektórych państwach jest ich kilka, bo odpowiadają za różne sektory). Każda z Agencji funkcjonuje w innych uwarunkowaniach systemowych, kulturowych i ma własną kulturę organizacyjną. Współpraca między Narodowymi Agencjami jest niezwykle cenna przy kreowaniu pomysłów, budowaniu zespołów czy dbaniu o wydatkowanie środków europejskich.

Wzmacnianiu kontaktów profesjonalnych służą spotkania dyrektorów Narodowych Agencji. Są nie tylko okazją do dyskusji z Komisją Europejską na tematy związane z wdrażaniem programu LLP, ale dają także cenną okazję do integracji grupy i rozmów w mniej sformalizowanych ramach.

Ostatnie takie spotkanie odbyło się przy okazji jednej z flagowych konferencji polskiej prezydencji w Radzie UE w Sopocie. Jego najważniejszym akcentem było wyrażenie opinii w sprawie kształtu nowego programu Erasmus for All. Dyrektorzy Narodowych Agencji LLP zapoznali się ze stanowiskiem przedstawicieli programu „Młodzież w działaniu”, które sprzeciwia się łączeniu go z programem „Uczenie się przez całe życie”. Główną wątpliwością jest brak możliwości wyodrębnienia środków przeznaczonych na edukację nieformalną i działania organizacji młodzieżowych, które, ze względu na swoją specyfikę, wymagają szczególnego wsparcia.

Część nieformalną spotkania rozpoczęto pracą w grupach: pierwsza zbierała pomysły na poprawę metod wdrażania nowego programu, druga – zastanawiała się, w jaki sposób wzmocnić dotychczasową współpracę między agencjami.

Tematem wspólnych okazała się sprawa rozwoju pracowników. Postanowiono w większym stopniu wymieniać się doświadczeniami na temat budowy w naszych organizacjach  „centrów kompetencji” opartych na wiedzy współpracowników. Zdecydowano też, by częściej wysyłać pracowników w celach szkoleniowych do innych Narodowych Agencji.

Kolejnym interesującym tematem była możliwość wymiany doświadczeń w zakresie systemów informatycznych wspomagających pracę Agencji. Z przedstawicielami Komisji Europejskiej omówiono  konieczność uproszczeń w sposobie zarządzania programem i możliwych rozwiązań organizacyjnych w funkcjonowaniu Agencji.