Wyrównywanie szans młodzieży


Niepełnosprawność nie przeszkadza w korzystaniu z oferty programu Erasmus+. komisja Europejska zrobiła wszystko, by angażowanie w projekty osób ze specjalnymi potrzebami było łatwiejsze i mniej pracochłonne.

Czy to możliwe, żeby młodzież niesłysząca przeprowadziła warsztaty dla swoich rówieśników, by pokazać im, jak postrzegają świat osoby z wadami słuchu? Albo czy jest szansa, żeby młoda osoba, która nie ukończyła szkoły i miewa konflikty z prawem, wyjechała na wolontariat do innego kraju – i spróbowała swoich sił, działając w organizacji sportowej? Okazuje się, że tak. Mimo niepełnosprawności czy utrudnionego startu w życie młodzi ludzie potrafią realizować swoje pomysły i zdobywać nowe umiejętności poprzez udział w przedsięwzięciach wspieranych w ramach programu Erasmus+ Młodzież.

No dobrze, ale to nie jest takie łatwe – powiedzą sceptycy. Ci młodzi ludzie potrzebują przecież wiele pomocy, ciągłego wsparcia, nie znają języków, mają trudności w poruszaniu się itd. Sprawia to, że projekty z udziałem młodzieży niepełnosprawnej i młodzieży z mniejszymi szansami wymagają więcej pracy i dodatkowych nakładów finansowych.

To prawda, ale jest na to rada. Założenia i konstrukcja Erasmus+ przewidują dodatkowe możliwości, ułatwiające korzystanie z programu przez młodzież doświadczającą różnego rodzaju ograniczeń i obciążeń. Warto zaznaczyć, że w nomenklaturze programu młodzież z tzw. specjalnymi potrzebami to osoby niepełnosprawne fizycznie, intelektualnie, sensorycznie itd. Natomiast osoby z tzw. mniejszymi szansami to te, które doświadczają przeszkód natury ekonomicznej lub społecznej, problemów zdrowotnych, trudności ze względu na różnice kulturowe czy utrudnienia geograficzne.

Rozróżnienie to jest o tyle istotne, że przekłada się na planowanie budżetu w projekcie i wybór odpowiednich kategorii budżetowych. Jeśli w działaniach projektowych będzie uczestniczyć młodzież niepełnosprawna, wówczas możemy skorzystać z tzw. wsparcia uczestników projektu ze specjalnymi potrzebami i sfinansować np. specjalistyczny transport, udział dodatkowego opiekuna czy tłumacza języka migowego. Jeśli natomiast w przedsięwzięcie jest zaangażowana młodzież z mniejszymi szansami, wówczas dodatkowe koszty związane ze wsparciem tych osób możemy uwzględnić w tzw. kosztach nadzwyczajnych (np. uczestnictwo opiekuna, wsparcie terapeutyczne).

Co więcej, zasady realizacji niektórych projektów dostosowano do sytuacji osób ze specjalnymi potrzebami i mniejszymi szansami. Na przykład projekt Wymiany Młodzieży można zrealizować z udziałem tylko jednej organizacji partnerskiej i w krótkim czasie (od 5 do 21 dni), co ułatwia przeprowadzenie takiego przedsięwzięcia np. z udziałem niepełnosprawnych. Możliwe jest też zorganizowanie wizyty przygotowawczej, aby ustalić wszystkie istotne szczegóły działania i upewnić się, że zostanie zapewniona dbałość o specjalne potrzeby młodzieży.

Dla organizacji planujących projekty z udziałem młodzieży z omawianych grup z pewnością pomocny będzie dokument KE Strategia włączania i różnorodności w sektorze Młodzieży na lata 2014-2020. Zawiera bowiem szersze wyjaśnienie, w jaki sposób program Erasmus+ wspiera uczestnictwo młodzieży mającej utrudniony dostęp do możliwości rozwoju i edukacji.

 

Magdalena Paszkowska

program Erasmus+ Młodzież