Partner międzynarodowy


Projekty edukacyjne Erasmus+ cieszą się na uczelniach mniejszą popularnością niż badawcze. Dlaczego tak jest? Co przekonało tych, którzy jednak zdecydowali się na prowadzenie projektu np. partnerstwa strategicznego? Zapytaliśmy o to koordynatorów.

Partnerstwo strategiczne to projekt programu Erasmus+, w którym grupa instytucji z różnych krajów uczestniczących w programie (minimum trzy instytucje z trzech krajów programu: Unia Europejska oraz Islandia, Liechtenstein, Norwegia, Macedonia Północna, Serbia i Turcja) wspólnie opracowuje nowe rozwiązania w zakresie kształcenia. Projekty w sektorze szkolnictwa wyższego mają przynosić
wymierne i trwałe korzyści uczelniom. Konkretnymi rezultatami partnerstw strategicznych realizowanych przez uczelnie mogą być np. programy kształcenia, nowe specjalizacje, przedmioty, moduły, kursy e-learningowe, nowe metody kształcenia, materiały dydaktyczne, modele współpracy z otoczeniem zewnętrznym. Projekty trwają od dwóch do trzech lat.

Aby rozpocząć pracę nad projektem, należy:
›› Przede wszystkim zidentyfikować problem, którego rozwiązanie ma być zaproponowane w projekcie, oraz potrzeby, na jakie projekt ma być odpowiedzią.
›› Określić grupy docelowe, do których projekt będzie kierowany.
›› Sprawdzić w Przewodniku po programie Erasmus+ (znajdziesz go na www.erasmusplus.org.pl), czy zaproponowany pomysł jest spójny z formułą partnerstw strategicznych oraz jakie są wymogi programu i priorytety w danym roku, a także jakie działania można zaplanować w projekcie i co będzie mogło zostać dofinansowane z budżetu projektu.
Przeprowadzić analizę potrzeb (jeśli jeszcze nie została przeprowadzona) lub zebrać odpowiednie dane. We wniosku trzeba przedstawić wyniki analizy potrzeb jako uzasadnienie planowanego przedsięwzięcia.
›› Sprawdzić, czy są lub były już realizowane projekty o podobnym profilu/tematyce (do tego warto wykorzystać Platformę Rezultatów Projektów Erasmus+). Jeśli tak, należy sprawdzić, czy i jak możemy wykorzystać powstałe rezultaty lub jaką wartość dodaną może przynieść nasz projekt.
›› Określić cele projektu – korzyści dla grup docelowych.
››Ustalić konkretne rezultaty (produkty), które opracuje konsorcjum projektowe.
›› Sformować zespół projektowy na uczelni.
››Wybrać odpowiednie instytucje partnerskie (organizacje uczestniczące w projekcie powinny mieć podobne potrzeby i podobne cele, a realizacja projektu powinna przynieść im konkretne korzyści).
›› Przedstawić pomysł na projekt władzom uczelni i wydziału do zaaprobowania Bez wsparcia instytucjonalnego nie zrealizujemy przedsięwzięcia, które ma przynieść trwałe efekty na uczelni.
›› Koniecznie wziąć udział w spotkaniach informacyjnych i webinariach organizowanych dla wnioskodawców przez narodową agencję programu, a także konsultować się z nią w związku z niejasnymi, wątpliwymi kwestiami.

Podczas opracowywania wniosku należy:
›› Konkretnie i rzeczowo opisywać dany aspekt projektu, unikać zdawkowych i ogólnikowych odpowiedzi na pytania zadawane w formularzu.
›› Niejasności sprawdzać w Przewodniku po programie Erasmus+ oraz w instrukcjach wypełniania wniosku, opracowanych przez narodową agencję (plik zamieszczony na stronie internetowej Erasmus+), w trudniejszych sytuacjach konsultować się z nią bezpośrednio.
›› Zaangażować partnerów w przygotowanie wniosku. Wspólne dyskusje i burze mózgów powinny być bazą do wypracowania ostatecznego pomysłu na wspólny projekt.