Rada Naukowa Wydawnictwa FRSE


wydawnictwo FRSE cmyk

Uchwałą z 17 kwietnia 2020 r. Zarząd Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji powołał Radę Naukową Wydawnictwa FRSE. Do grona zaprosiliśmy wybitnych naukowców – specjalistów w obszarach obejmujących bardzo zróżnicowane aspekty edukacji. Zachęcamy do zapoznania się z ich sylwetkami.

– Dyrektor Generalny i Prezes Zarządu Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji. Członek kilku językowych grup doradczych i konsultacyjnych przy Komisji Europejskiej i Ministerstwie Edukacji Narodowej, m.in w latach 2005–2007 członek zarządu europejskiego stowarzyszenia EALTA działającego na rzez podnoszenia jakości w testowaniu biegłości językowej. Koordynator projektu Rady Europy Country Profile, a od 2014 r. ekspert programu Horyzont 2020. Współtwórca podstawy programowej kształcenia ogólnego w zakresie języka obcego nowożytnego (2017 r.). Pomysłodawca ogólnopolskiej kampanii „Język to podstawa. Ucz się języków”, a także wykładowca na studiach podyplomowych dla kadry zarządzającej oświatą na Politechnice Gdańskiej. Autor artykułów dotyczących edukacji językowej wydawanych w Polsce i za granicą. W FRSE pracował dotychczas na stanowiskach koordynatora, wicedyrektora i dyrektora unijnych programów edukacyjnych: LINGUA, SOCRATES, „Uczenie się przez całe życie”, eTwinning. Jest twórcą polskiej edycji europejskiego konkursu European Language Label. W 2017 r. został powołany jako pierwszy krajowy Oficjalny Delegat na konkurs umiejętności zawodowych WorldSkills, a następnie zainicjował przystąpienie Polski do tego konkursu. W 2018 r. uruchomił projekt Mobilnego Centrum Edukacyjnego – mobilnej klasopracowni, w której są prowadzone warsztaty i zajęcia szkoleniowe dla nauczycieli i uczniów w całej Polsce.

– jest kierownikiem Katedry Badań nad Nauką i Szkolnictwem Wyższym w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Zajmuje się badaniem globalnych trendów w polityce wobec nauki oraz szkolnictwa wyższego, zarządzaniem instytucjami akademickimi, analizą procesów reformowania systemów szkolnictwa wyższego oraz problemów ustroju instytucji akademickich. Ukończył socjologię na UMK i zarządzanie publiczne w University of Birmingham, pracował w Center of Higher Education Policy Studies na University of Twente oraz Centro de Investigação de Políticas do Ensino Superior w Porto. Był także stypendystą rządu brytyjskiego i Fundacji na rzecz Nauki Polskiej. Jako ekspert i doradca współpracował z OECD, Komisją Europejską, Rzecznikiem Praw Obywatelskich, ale także rządem ukraińskim oraz think tankami w całej Europie. Współpracuje z Center for Public Policy Studies Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, zasiada w wielu strategicznych zespołach eksperckich działających przy Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego, jest członkiem Komitetu Naukoznawstwa PAN.​

– dyrektor Instytutu Statystyki i Demografii w Szkole Głównej Handlowej. Ukończyła studia na kierunku metody ilościowe i systemy informacyjne w SGH. W latach 1997–1999 pracowała w Biurze Pełnomocnika Rządu ds. Reformy Systemów Zabezpieczenia Społecznego. Była współpracownikiem Instytutu Badań nad Gospodarką Rynkową i konsultantem Banku Światowego, reprezentowała Polskę w Grupie Doradczej ds. Europejskiej Ramy Kwalifikacji przy Komisji Europejskiej. W latach 2002–2009 związana z administracją państwową jako dyrektor departamentu, a następnie podsekretarz stanu w resorcie pracy i polityki społecznej. W latach 2007–2009 była wiceprzewodniczącą Komitetu ds. Ochrony Socjalnej Rady Europejskiej oraz członkiem Komitetu ds. Zatrudnienia, Pracy i Polityki Społecznej OECD. Kierowała pracami nad programem „Solidarność pokoleń – 50+”, projektami wdrażającymi Krajowe Ramy Kwalifikacji i Zintegrowany System Kwalifikacji, polską edycją „Międzynarodowego badania kompetencji osób dorosłych” (PIAAC). Redaktorka, autorka i współautorka kilkudziesięciu raportów badawczych, książek i artykułów naukowych na temat przemian demograficznych na rynku pracy, aktywności zawodowej, ram kwalifikacji, opublikowanych w Polsce i za granicą. Jest członkiem Komitetu Nauk Demograficznych PAN.

– profesor nadzwyczajny Szkoły Głównej Handlowej, w której do 2018 r. była kierownikiem Zakładu Polityki Edukacyjnej i Naukowej. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się na polityce edukacyjnej i filozofii nauki. Specjalizuje się w obszarze polityki edukacyjnej, w szczególności w problematyce zapewniania jakości kształcenia w szkolnictwie wyższym, systemami i organizacją edukacji wyższej, w tym ramami kwalifikacji i uczeniem się przez całe życie. Autorka i współautorka ok. 150 publikacji – książek i artykułów poświęconych tym zagadnieniom. Jest ekspertem w międzynarodowych projektach: „Identifying barriers in promoting European standards”, Twinning Macedonia, „Developing organisational and financial models for including non-formal sector qualifications in National Qualifications Frameworks” czy „European Union – Central Asia Education Platform”. Kieruje projektem Erasmus+ „Development, assessment and validation of social competences in Higher Education”. W latach 2008–2017 reprezentowała Polskę w Grupie Doradczej ds. Europejskiej Ramy Kwalifikacji przy Komisji Europejskiej. W latach 2011–2015 była członkiem Polskiej Komisji Akredytacyjnej. Brała udział w tworzeniu i pracach dwu społecznościowych agencji akredytacyjnych: SEM „Forum” i FPAKE. Członkini Komitetu „Etyka w nauce” i Komitetu Nauk Filozoficznych PAN. W 2009 r. została uhonorowana tytułem „Autorytetu Roku” przez Parlament Studentów RP. W roku 2016 została odznaczona Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

– pracownik badawczo-dydaktyczny na Wydziale Pedagogiki Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego. Specjalizuje się w problematyce filozofii edukacji. Ukończył prawo na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika oraz teologię na Uniwersytecie w Oksfordzie. W 1994 r. obronił doktorat z filozofii w Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, a w 2009 r. uzyskał habilitację z pedagogiki na UKW na podstawie monografii „Wykluczanie jako problem filozofii edukacji. Komentarz do badań empirycznych”. Od 2010 r. jest redaktorem prowadzącym serię wydawniczą „Biblioteka Myśli Pedagogicznej”, w której ukazują się po raz pierwszy w Polsce ważne zagraniczne prace naukowe z zakresu nauk o edukacji. Jest autorem wstępów do tych prac, ich współtłumaczem i redaktorem naukowym. Jest również autorem kilkudziesięciu artykułów, które ukazały się w czasopismach polskich i zagranicznych. Wypromował dwoje doktorów, a także wziął udział w dziewięciu postępowaniach doktorskich i habilitacyjnych jako recenzent lub członek komisji. Od 2017 r. jest członkiem Komitetu Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa przy gdańskim oddziale Instytutu Pamięci Narodowej, a także, od tego samego roku, Wiceprzewodniczącym Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego.

– rektor Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie, doktor honoris causa Uniwersytetu Pedagogicznego im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie i Narodowego Uniwersytetu Pedagogicznego im. M. Dragomanowa w Kijowie. Od ponad 40 lat naukowo zajmuje się pedagogiką pracy, andragogiką, standardami kompetencji zawodowych, przywództwem edukacyjnym, kształceniem zawodowm. Autor współautor, redaktor i współredaktor ponad 680 artykułów i 93 książek, kierownik i uczestnik ponad 20 projektów badawczych dotyczących przywództwa edukacyjnego oraz zarządzania w systemie oświaty. Na arenie międzynarodowej współpracował jako ekspert w European Educational Research Association, Konsorcjum Phare SMART Programme, European Training Foundation oraz Międzynarodowej Organizacji Pracy. W Polsce był m.in. zastępcą dyrektora Instytutu Nauk Ekonomiczno-Społecznych Politechniki Warszawskiej, członkiem Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów, zastępcą przewodniczącego Rady Naukowej Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, Komitetu Rozwoju Edukacji Narodowej PAN i ekspertem Państwowej Komisji Akredytacyjnej. Przez wiele lat związany z Instytutem Badań Edukacyjnych jako dyrektor, a następnie przewodniczący i członek Rady Naukowej IBE. Promotor w 45 przewodach doktorskich, a także recenzent 118 doktoratów, 39 prac habilitacyjnych, 18 postępowań o nadanie tytułu profesora i 2 postępowania o nadanie tytułu doktora honoris causa. Od wielu lat rozwija polską pedagogikę, biorąc udział w pracach Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN oraz będąc członkiem rad naukowych wiodących polskich czasopism pedagogicznych i andragogicznych: „The New Educational Review”, „Studia Pedagogiczne. Problemy społeczne, edukacyjne i artystyczne”, „Edukacja Ustawiczna Dorosłych”, „Problemy Profesjologii”. Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2017); laureat nagrody Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za całokształt dorobku (2018).

– jest zastępcą dyrektora Departamentu Podręczników, Programów i Innowacji w Ministerstwie Edukacji Narodowej. Ukończył Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego oraz studia doktoranckie na Wydziale Nauk Pedagogicznym Akademii Pedagogiki Specjalnej. Zajmuje się przeciwdziałaniem przemocy wśród małoletnich i nowymi technologiami w edukacji. Pracował w Biurze Rzecznika Praw Dziecka, Kancelarii Prezesa Rady Ministrów oraz w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej. Brał udział w ewaluacji programu „Cyfrowa Szkoła” i kierował pracami zespołów, których zadaniem było zwiększenie poczucia bezpieczeństwa dzieci i młodzieży w mediach elektronicznych. Członek Grupy Roboczej Komisji Europejskiej ds. rozwoju umiejętności i kompetencji cyfrowych, przedstawiciel MEN w Komitecie Polityki Edukacyjnej OECD, radzie projektu OECD „Edukacja 2030” oraz Komitetcie Konsultacyjnym Programu „Safer Internet” w Polsce. Jest ekspertem programu „Szkoła z klasą 2.0” oraz Sieci Edukacji Cyfrowej „Kometa”. Jest także autorem kilkunastu publikacji na temat funkcjonowania dzieci i młodzieży w środowisku technologii informacyjno-komunikacyjnych. Przez kapitułę Szerokiego Porozumienia na Rzecz Umiejętności Cyfrowych został zaliczony do grona 100 osób, które w wybitny sposób przyczyniły się do rozwoju umiejętności cyfrowych w Polsce.

– badacz literatury dawnej Polski i kultury Śląska oraz mediów. Związany od początku kariery naukowej z Uniwersytetem Śląskim. W 2008 uzyskał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych. Obecnie pracuje jako profesor na Wydziale Humanistycznym UŚ, gdzie wykłada i prowadzi prace badawcze na pograniczu literaturoznawstwa, kulturoznawstwa, nauk o komunikacji społecznej i mediów. Kierował i uczestniczył w kilku projektach badawczych poświęconych m.in. twórcom literatury śląskiej i systemowi oświaty na Śląsku. Był członkiem Prezydium Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz prorektorem Wyższej Szkoły Zarządzania Ochroną Pracy w Katowicach i dyrektorem Instytutu Dziennikarstwa Wyższej Szkoły Humanitas. Autor, redaktor naukowy i edytor niemal 30 książek, kilkuset artykułów i recenzji z zakresu kultury dawnej, retoryki, związków kulturowych polsko-czeskich, podróżopisarstwa, dziennikarstwa i komunikacji społecznej, zagadnień współczesnej oświaty i szkolnictwa wyższego. Jest członkiem Komisji do Oceny Podręczników Szkolnych Polskiej Akademii Umiejętności, rzeczoznawcą Ministerstwa Edukacji Narodowej, opiniującym podręczniki szkolne, ekspertem Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej, członkiem Rady Uczelni Uniwersytetu Pedagogicznego im. Komisji Edukacji Narodowej oraz przewodniczącym Kapituły Konkursu „EDUinspiracje”. W dowód uznania za swoją działalność został uhonorowany licznymi wyróżnieniami, m.in. Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Nagrodą Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, odznaką „Zasłużony dla Kultury Polskiej”, stypendium Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej oraz tytułem Ambasadora Kongresów Polskich. ​

– socjolog, absolwent Uniwersytetu Śląskiego i Central European University, uczestnik Międzynarodowej Szkoły Letniej Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych Fundacji im. Stefana Batorego, visiting scholar na Uniwersytecie Columbia. W latach 1999–2004 był ekspertem Rządowego Centrum Studiów Strategicznych. Pełnił funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Badań Edukacyjnych ds. badawczych i wdrożeń, a obecnie jest członkiem Rady Naukowej IBE i kierownikiem Zespołu Badań Międzynarodowych. Pracuje także w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN na stanowisku adiunkta. Specjalizuje się w analizach instytucjonalnych, badaniu polityk publicznych i metodach ilościowych. Od 14 lat kieruje przebiegiem polskich edycji międzynarodowych badań edukacyjnych, m.in.: „Programu międzynarodowej oceny umiejętności uczniów” (PISA), „Międzynarodowego badania wyników nauczania matematyki i nauk przyrodniczych” (TIMSS), „Międzynarodowego badania postępów biegłości w czytaniu” (PIRLS), „Badania kształcenia i doskonalenia zawodowego nauczycieli matematyki” (TEDS-M). Autor i współautor 19 publikacji naukowych, redaktor tematyczny kwartalnika „Edukacja”.

– pedagog społeczny, promotor nowoczesnych metod w edukacji, podmiotowego kształcenia oraz rozwijania umiejętności twórczego myślenia. Jest kierownikiem Katedry Edukacji Artystycznej i Pedagogiki Twórczości na Wydziale Nauk o Wychowaniu Uniwersytetu Łódzkiego. Tytuł profesora nauk społecznych uzyskał w 2018 r. Współpracował z Instytutem Psychologii Zdrowia, był członkiem Zespołu Edukacji Elementarnej Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN oraz Stowarzyszenia Trenerów Asertywności. Był również członkiem założycielem Polskiego Stowarzyszenia Kreatywności, a w latach 2000–2010 prezesem zarządu. Przeprowadził liczne szkolenia metodyczne dla nauczycieli i psychoterapeutów oraz warsztaty profilaktyczne dla młodzieży na terenie całego kraju. Jest współtwórcą polskiej pedagogiki twórczości jako samodzielnej dyscypliny pedagogicznej i autor pierwszego podręcznika akademickiego z tej dziedziny. Jako ekspert współpracuje z Ośrodkiem Twórczej Edukacji Kangur w Krakowie, eksperymentalną Szkołą Pracownia w Łodzi, Odyseją Umysłu. Jest także kierownikiem projektu „Szkoła wspierająca uzdolnienia”, opiekunem naukowym Państwowej Ogólnokształcącej Szkoły Artystycznej w Zakopanem. Obecnie pracuje nad podstawami pedagogiki pozytywnej, określanej również jako pedagogika zasobów twórczych. Za swoją twórczość i zaangażowanie został nagrodzony Liściem Wawrzynu Niezależnej Akademii Twórczości, Nagrodą Ministra Edukacji Narodowej i Sportu I stopnia oraz Dyplomem Ministra Kultury i Sztuki.

– profesor i wykładowca na Wydziale Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego, dyrektor Ośrodka Badań Rynku Pracy na UW. Redaktorka, autorka i współautorka ponad 150 publikacji naukowych i wielu publikacji popularyzujących wiedzę ekonomiczną, głównie w zakresie współzależności edukacji i rynku pracy, funkcjonowania rynku pracy i jego zróżnicowania w przekroju terytorialnym i kwalifikacyjnym. Brała udział w projektach realizowanych na zlecenie Instytutu Badań Edukacyjnych, Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej, Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju; pełniła funkcję Prodziekana Wydziału Nauk Ekonomicznych UW, była członkiem Komitetu Nauk o Pracy i Polityce Społecznej PAN oraz członkiem Rady Naukowej IBE. Wypromowała 8 doktoratów oraz zrecenzowała 24 doktoratów i habilitacji. Jest członkiem Naukowej Rady Statystycznej Głównego Urzędu Statystycznego oraz członkiem Komisji Akredytacji w Fundacji Promocji i Akredytacji Kierunków Ekonomicznych.

– pracuje w Zespole  Partnerstw Strategicznych i Szkolnych Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji. Od wielu lat zajmuje się edukacją w ujęciu interdyscyplinarnym. Ukończył filozofię na Wydziale Filozoficznym w Krakowie (Akademia Ignatianum) oraz teologię na PWT „Bobolanum” w Warszawie. Odbył dwuletnie studia  specjalistyczne na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. W 2006 r. obronił doktorat  na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Jest także absolwentem studiów podyplomowych z Metodyki i Psychologii Zarządzania Projektami w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie, studiów z coachingu w Collegium Civitas w Warszawie oraz Szkoły Trenerskiej w Pracowni Psychologicznej Elżbiety Sołtys w Krakowie. Wykładał na PWT „Bobolanum”. Prowadził liczne szkolenia z przygotowania projektów edukacyjnych i zarządzania nimi, ewaluacji i upowszechniania rezultatów w projektach edukacyjnych oraz warsztaty z coachingu edukacyjnego. Jest autorem 30 artykułów w czasopismach naukowych i pracach zbiorowych. Publikował m.in. w: „Kwartalniku Pedagogicznym”, „Kwartalniku Edukacyjnym”, „Edukacji i Dialogu”, „Paedagogia Christiana” , „Studiach Gdańskich”, „Studiach Bobolanum”, „Studia Philosophiae Christianae”. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego i Towarzystwa Naukowego w Toruniu.

– profesor i wykładowca w Instytucie Psychologii Dolnośląskiej Szkoły Wyższej oraz SWPS Uniwersytecie Humanistycznospołecznym. Ekspertka w zakresie psychologii kształcenia, psychologii społecznej i psychologii zdrowia. Opublikowała kilkadziesiąt prac naukowych i popularnonaukowych oraz dwie książki na temat wykluczenia społecznego i poczucia przynależności. Współtworzyła Centra Zimbardo w Polsce, założyła poradnię psychologiczną dla dzieci i młodzieży. Prowadziła zajęcia na Uniwersytecie w Weronie i Uniwersytecie w Neapolu. Odbyła także staż naukowy w University of Minnesota. Jest redaktorem prowadzącym w czasopiśmie „Psychologia w Praktyce”.

– psycholog, pedagog, doktor nauk społecznych w zakresie pedagogiki. Stopień naukowy uzyskała w Akademii Pedagogiki Specjalnej, gdzie pracuje w Zakładzie Psychopedagogiki Kreatywności. Zajmuje się badaniem efektywności różnych form stymulowania twórczości; potencjału dzieci, młodzieży i dorosłych; społecznych i osobowościowych uwarunkowań kreatywności oraz metod rozwiązywania problemów. W ostatnim czasie była kierownikiem lub wykonawcą w 15 projektach edukacyjnych i badawczych, m.in.: „Adaptacja baterii testów do ewaluacji twórczego potencjału”, „Uwarunkowania efektywności treningów twórczości”, „Rozwijanie kreatywności uczniów w warunkach szkolnych: rola nauczycielskich koncepcji twórczości w definiowaniu operacyjnych celów rozwijania kreatywności uczniów”, „Wiem jak – alternatywne metody pracy z dzieckiem w wieku przedszkolnym. Świat sztuki a twórcze działania dziecka”. Efekty swoich prac wydała w 20 artykułach naukowych (m.in. w czasopismach z Listy Filadelfijskiej – „Thinking Skills and Creativity, The Journal of Creative Behavior”, a także polskich m.in. „Przegląd Psychologiczny”, „Creativity. Theories – Research – Applications”, „Ruch Pedagogiczny”) i rozdziałach w pracach zbiorowych oraz kilku publikacjach popularnonaukowych i metodycznych.

– adiunkt, wykładowczyni w Instytucie Socjologii i badaczka w Centrum Ewaluacji i Analiz Polityk Publicznych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się wokół zagadnień kapitału ludzkiego i analizy polityk publicznych. 1996–2001 pracowała w Instytucie Badań Rynku i Opinii Publicznej CEM, gdzie kierowała projektami i specjalizowała się w prowadzeniu badań jakościowych. Doświadczenie zdobywała w kilkunastu projektach badawczych prowadzonych na zlecenie małopolskich organów samorządowych (Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej, Wojewódzki Urząd Pracy i Najwyższa Izba Kontroli w Krakowie), jednostek administracji publicznej (Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, Ministerstwo Gospodarki i Pracy) oraz programach inicjowanych na szczeblu międzynarodowym (Bank Światowy, Komisja Europejska). W latach 2003–2011 była adiunktem w Wyższej Szkole Europejskiej im. ks. Józefa Tischnera. Przeprowadziła liczne szkolenia z zakresu ewaluacji i metodologii badań jakościowych. Jest autorką i współautorką kilkudziesięciu publikacji i raportów dotyczących rynku pracy, edukacji, ekonomii społecznej i uczenia się przez całe życie. Od 2009 roku jest zaangażowana w badanie Bilans Kapitału Ludzkiego. Od 2017 roku jest członkiem Rady Naukowej Fundacji Regionów Europejskich na rzecz Badań nad Edukacją i Kształceniem Zawodowym (FREREF).