treść strony

Spotkanie bez barier

Dostępna przestrzeń, zrozumiały przekaz i odpowiednio przygotowana obsługa – o czym należy pamiętać, aby każda osoba mogła komfortowo i samodzielnie uczestniczyć w wydarzeniu?

  • fot. Shutterstock

W numerze 2/2026 „Europy dla Aktywnych” omówiliśmy najważniejsze zasady dostępności cyfrowej stron internetowych. Tym razem przyglądamy się dostępności wydarzeń, czyli tworzeniu takich warunków, by każda osoba mogła brać w nich udział na równych zasadach. 

Poznajmy potrzeby uczestników!


Pierwszym krokiem powinno być jak najlepsze poznanie potrzeb osób, które zamierzają wziąć udział w wydarzeniu. Pozwoli to odpowiednio zaplanować przestrzeń, program i formy wsparcia. Innych rozwiązań mogą potrzebować osoby z niepełnosprawnością ruchową, innych osoby niewidome i słabowidzące, a jeszcze innych osoby Głuche i słabosłyszące.
W zebraniu informacji od uczestników pomoże dobrze przygotowany formularz rejestracyjny. Warto zamieścić w nim pytanie o udogodnienia lub formy wsparcia.

Miejsce wydarzenia


Wybierając miejsce wydarzenia, zwróćmy uwagę na jego dostępność architektoniczną. Sprawdźmy, czy w budynku znajdują się podjazdy, windy i poręcze przy schodach, a drzwi oraz ciągi komunikacyjne są wystarczająco szerokie. Upewnijmy się także, że dostępna jest toaleta przystosowana do potrzeb osób z niepełnosprawnościami.

Przestrzeń trudno dostosować w ostatniej chwili, dlatego najlepiej wybrać obiekt od początku spełniający niezbędne wymagania. W zaproszeniu na wydarzenie warto dokładnie opisać warunki panujące w budynku, tak aby każda osoba miała szansę świadomie ocenić, czy będzie mogła wziąć udział w spotkaniu.
Dostępność wydarzenia nie kończy się oczywiście na zapewnieniu możliwości sprawnego wejścia do budynku. Równie ważne jest to, aby wszystkie osoby uczestniczące mogły swobodnie odbierać i rozumieć przekazywane treści. Jakie mamy opcje?

  • Polski język migowy (PJM)
    Obecność tłumacza polskiego języka migowego odpowiada na potrzeby dużej części osób niesłyszących, nie zapewnia jednak dostępności wszystkim. Uczestników mających problemyze słuchem można podzielić na dwie grupy. Dla Głuchych język polski jest często językiem obcym, dlatego naturalną formą komunikacji pozostaje tłumaczenie na PJM. Z kolei osoby późnoogłuchłe często nie znają języka migowego, dlatego preferują napisy na żywo w języku polskim.
  • Napisy na żywo
    Napisy na żywo to tekstowy zapis wypowiedzi prelegentów tworzony w czasie rzeczywistym. Mogą być wyświetlane na ekranie głównym lub na urządzeniach uczestników, zazwyczaj z kilkusekundowym opóźnieniem.
    Profesjonalne napisy przygotowywane przez człowieka nadal wiążą się z dodatkowymi kosztami. Coraz sprawniejsze narzędzia wykorzystujące sztuczną inteligencję i automatyczne rozpoznawanie mowy sprawiają jednak, że rozwiązanie to staje się łatwiej dostępne i może wkrótce na stałe zagościć na wielu wydarzeniach.
  • Pętla indukcyjna
    Pętla indukcyjna przesyła dźwięk bezpośrednio z mikrofonu do aparatu słuchowego lub implantu ślimakowego, ograniczając hałas i pogłos. Bez niej osoba korzystająca z aparatu słuchowego w standardowo nagłośnionej sali odbiera jedynie około 30 proc. przekazu. To tak, jakby słyszała tylko co trzecie słowo – zrozumienie wypowiedzi staje się wówczas niemal niemożliwe.
  • Audiodeskrypcja
    Audiodeskrypcja polega na słownym opisywaniu treści wizualnych, na przykład zdjęć i wykresów prezentowanych podczas wystąpienia, a także obrazu wyświetlanego filmu. Dzięki niej osoby niewidome i słabowidzące mogą zapoznać się z informacjami, których nie przekazano w formie dźwiękowej.

Udogodnienia wizualne


Na koniec warto zadbać o czytelne oznakowanie, które pomoże osobom słabowidzącym, a wszystkim uczestnikom ułatwi poruszanie się po obiekcie. Sale, toalety, strefa cateringowa i pokój wyciszenia powinny być oznaczone dużymi piktogramami oraz napisami wyraźnie kontrastującymi z tłem.

Istotne są też czytelne prezentacje multimedialne. Prelegenci powinni pamiętać o kilku zasadach:

  • używać prostego i zrozumiałego języka,
  • ograniczyć liczbę wierszy tekstu na slajdzie do sześciu–ośmiu,
  • stosować font o odpowiednio dużym rozmiarze – co najmniej 18–20 punktów,
  • wybierać fonty bezszeryfowe, na przykład Arial lub Helvetica,
  • zadbać o wysoki kontrast między tekstem a tłem.

Nie mniej ważna jest empatyczna i odpowiednio przeszkolona obsługa, która potrafi reagować na potrzeby uczestników i pomagać w znalezieniu najlepszych rozwiązań. Wtedy o sukces imprezy możemy być spokojni. 

Źródło piktogramów dostępności komunikacyjnej.

 

Zainteresował Cię ten tekst?
Przejrzyj pełne wydanie Europy dla Aktywnych 3/2026: